Een nachtje doorhalen op de 010 alp Night till dust

Iemand op mijn werk vroeg gisteren terwijl we naar de auto lopen.
Ga je nog wat doen dit weekeinde.
Mwa ja een stukje lopen.
Lopen als?
Als wandelen of hardlopen of…
Nee ik ga vanavond een nachtje hardlopen lopen op en om de Rotterdamse Alp.
Als het goed is een uurtje of 6.
O leuk.
En dat vindt je leuk?
Ja gaaf joh, apart om in het donker te lopen .
Met een aantal gelijk gestemde in de stille donkere nacht over smalle paadjes ,super gezellig.
Met een blik van ok dacht dat ik alles al gezien had stapte de collega in de auto.
’s Avonds bedacht ik misschien is het handig even vooruit te slapen.
Net als ploegendienst ,vroeger had ik nooit problemen met die nachtdienst dus verwachte ik dit nu ook niet.
Slapen ging bijna niet ik kon niet in slaap komen maar toen ik eenmaal sliep lag ik heerlijk.
Na een uurtje of twee slapen ging de wekker.
Ik overwoog hem uit te zetten en lekker door te slapen.
Maar nee ik zou immers lekker gaan lopen en dus kleedde ik me aan.
Voor het eerst dit jaar weer in een lange tight en shirt.
Het zou fris worden deze nacht.
In een kwartiertje was ik in Bergschenhoek, lekker rustig op de weg.
En toen ik aankwam waren er al een paar lopers en stond de tent die als verzorgingspost fungeerde er al .
Ik zette mijn kratje met wat spulletjes en een koeltas met wat biertjes voor na het lopen.
En rond 00:00 gingen we na enige uitleg door Dennis die weer een mooi rondje had bedacht en met rood witte lintjes had uitgezet gingen we van start.
Eerst een soort van samen de eerste ronde om even te kijken hoe het parcours was en daarna ieder voor zich.
De eerste drie ronde kon ik mooi doorlopen ,wat is het toch gaaf.
Soms flarden mist wat overigens best fris was .
En door het donker een beperkt klein wereldje en verder stil.
Hier en daar een geluidje van een beest of een ver geluid van een auto of geluiden van muziek en mensen ver weg.
Wat is dit lekker.
Dit zou ik veel meer willen gewoon een bos doorkruisen midden in de nacht gaaf maar alleen doe je dit niet snel alleen.
Stel dat je struikelt of erger dan is het fijn als er mensen in de buurt zijn .
Zoiets had ik verleden jaar in de duinen en toen was het verdomd handig dat ik samen met Jeroen was.
Nu was ik niet alleen maar toch alleen, wetende dat er nog 16 anderen waren gestart.
Bij de uitkijktoren had Dennis een schrijfblokje en potlood neergelegd hierop scheef je je naam en iedere ronde een streepje achter je naam en als je klaar was of stopte schreef je gewoon gestopt achter je naam.
Zo dat de andere wisten dat je niet nog ergens rondliep of in de problemen was maar lekker naar huis was en in je mandje lag.
Ronde na ronde vloog voorbij het parcours was heel afwisselend en voerde zelfs door een padloos bos.
Hier deed mijn hoofdlamp de Lupine Piko X4 SmartCore goed zijn best tijdens het lopen liep ik steeds met de lamp in de laagste stand maar in dit kreupelhout deed ik hem vol aan en deden de 1800 lumen zijn werk en kon ik makkelijk drie lintjes vooruit kijken dan lijkt het ineens wel dag.
Na vier rondjes kijk ik op het kladblokje we zijn nog met vier man aan het lopen en ik besluit dat het na 32km en vijf uur wel mooi geweest is.
Ik schrijf op gestopt en wandel naar beneden naar de verzorgingspost kleed me om het is immers best koud en ik wacht op de anderen Dennis en nog iemand besluiten nog een 5e ronde te lopen om de lintjes op te ruimen.
En Mike loopt nog ergens rond , die ging makkelijk vandaag zeg, die is al met ronde vijf bezig en ik denk dat hij snel komt.
Uiteindelijk nog even gezellig na praten onder het genot van een biertje of anders.
De boel opruimen en dit was het dan weer , er wordt al weer gedacht aan een volgende editie.
één ver uit mijn comfortzone, een winter editie maar dit is te mooi om niet te gaan.
Was weer super geregeld en georganiseerd .
Fijn om er bij te kunnen zijn.

 https://www.strava.com/activities/1915301711/embed/33f612271421837b4843ea13f76d9ae55652ce10

De Zeeuwsekust marathon en de Devils trail in één weekeinde

PK100180

18 september in de avond krijg ik een berichtje op Facebook van een collega.
Of ik misschien zin had om in plaats van hem de Zeeuwsekust marathon te lopen.
Een blessure en daardoor te weinig training deden hem besluiten zelf maar niet van start te gaan.
De Zeeuwse kustmarathon is dan ook niet zo maar een marathon ,hij is best zwaar.
Ik had hem al drie maal eerder gelopen en wist wat ik kon verwachten.
Ik gaf aan dat ik er even naar moest kijken ,kijken of het wel paste en of Karin mee kon.
Zo’n punt naar punt marathon is best lastig en ik vindt het prettig om dan iemand met een auto bij je te hebben ,zodat je niet met zo’n bus hoeft.
Volgend dingetje was dat ik de volgende dag de Devilstrail zou lopen 16km.
Maar ja best een mooi aanbod dat startnr .
Even twijfelde ik ,wat nou lastig twee wedstrijden in een weekeinde.
Tijdens een meerdaagse doe ik er soms wel 5 in 5 dagen.
Dus de volgende dag stuurde ik een berichtje ,ja leuk ik wil wel.
Toen ik het startnr kreeg vroeg André aan me wat voor tijd denk je te gaan lopen?
Eigenlijk had ik geen idee het is al best lang geleden dat ik een marathon gelopen had bedacht ik.
En als ik zie wat ik nu doe en kan zou een 3:30 er in kunnen zitten.
Alleen was dat met het parcours wat ik dacht dat het was later zou blijken dat ik de laatste kilometers verdrongen had.
Ik wist dat ze pittig waren maar zo pittig.
Ik had dus een plan ik zou rond de 5 min/km gaan lopen en op het einde proberen te versnellen.
En zo ging ik dan ook van start.
Ik kon me goed beheersen liep heel makkelijk en ontspannen de eerste 20km ,toen het strand op eerst een heel lang stuk heel mul zand.
Ik kan dit goed maar tempo maak je hier niet.
Toen een flink stuk heel mooi strand maar die 5 min/km kun je lastig lopen.
Dan een stuk met een strookje van 50cm breed hard zand aan de rechterkant water en aan de linker kant mul zand.
Hier kwam ik in een treintje te lopen en verloor ik zeker 2 min.
Dan strand af de duinen cq dijk op.
Veel lopers die me eerder voorbij waren gelopen veegde ik langzaam op.
Nog 5km te gaan nu werd het echt pittig wat een klimmen met trappen maar ook lang en stijl.
Dit was ik dus even vergeten ik zie dat ik die 3:30 onmogelijk kan lopen maar blijf pushen.
Ik ga er alles aan doen ,als ik dan toch hier ben.
Eind tijd 3:43:53 netto.
Ik denk een knappe tijd en voor mijn doen slim en doordacht gelopen.
Nu nog even 2 uur naar huis rijden en als ik thuis de auto uit stap ben ik zo stijf als een lijk van een week of twee oud.
De cijfertjes van de Zeeuwse kust marathon
https://www.strava.com/activities/1887694222/embed/ea30c6ccc33790bd282021c4a06b1df8684b20d4

‘smorgens mijn bed uit de benen voelen redelijk .
Eerst de Formule 1 kijken en dan naar Doorn voor de Devils trail.
IK ben van plan om eerst een klein stukje in te lopen en dan rustig te starten, voor zover mogelijk als je gelijk een zand berg op moet.
Ik kom boven hoog in mijn ademhaling .
Maar blijf bij mijn plan ontspannen lopen ,de benen gaan steeds beter voelen en al vrij snel kan ik versnellen.
Afdalen ben ik goed in en ik vlieg veel lopers voorbij.
Omdat ik niet van voren gestart ben kan ik lekker inhalen.
Klimmen gaat ook lekker ,de trainingen van de afgelopen maanden op de 010 alp betaald zich uit.
De hei op, mul zand maar dit voelt niet als mul zand ik vlieg er overheen.
Dit lijkt op de paardenpaden waar ik regelmatig op train.
Nog 5km dit gaat door een bos ,mooie paadjes jeetje wat loop ik hier lekker en ik blijf lopers inhalen .
De laatste paar meter van de zandberg af ,heerlijk .
En ik ben er.
Heel ontspannen en zeker niet kapot.
Nu tijdens dit schrijven kriebelen de benen ik moet even bewegen even rond lopen.
De benen hebben duidelijk een beetje rust nodig.
Nou dat kan ,morgen rustdag!
En de cijfertjes van de devils trail
https://www.strava.com/activities/1889926662/embed/104d179a8ffab534a7b39f44f5e02f0a326916f9