Small steps

Castricum 190916

Het zit hem soms in heel kleine dingetjes.
Geluk , blij ,je goed voelen om dingen waar een ander misschien de schouders voor ophaalt.
Maar het afgelopen jaar was het niet allemaal even mooi.
Natuurlijk mijn leven is prima voor elkaar.
Al besef ik soms maar al te goed dat ik de grootste helft van mijn leven al opgebruikt heb.
En hoelang de rest “ helft” is weet niemand.
Het afgelopen jaar en eigenlijk al langer dan een jaar kon ik niet lekker lopen.
Daarover is wel genoeg gezegd denk ik.
Maar nu het wel gaat ,voelt dit zo goed.
Beter zelfs ,de afstanden worden weer langer en de conditie beter.
En eigenlijk best nogal onverwacht is er iets bijzonder gaande.
Normaal ,wat normaal dan ook mag wezen ging ik als ik ‘s morgens uit mijn bed kwam als een soort van kreupele naar de badkamer.
Mijn voeten deden dan pijn en mijn enkels ook.
Als ik dan uit de badkamer kwam werd het steeds beter tot dat ik ging lopen ,en na een kilometer of twee was de pijn weg.
Maar nu als door een wonder hoe verder de de duurlopen gaan hoe minder last ik heb.
Ik ben zelfs daags na die duurloop niet echt meer stijf en herstel weer razend snel.
Sinds tijden had ik niet dat gevoel.
Natuurlijk het is niet allemaal zomaar goed.
Nog steeds stoei ik met de afstand ik vond de 62 km van afgelopen zaterdag gewoon een pokkeneind .
Maar op de momenten dat ik daar dan aan denk,denk ik hallo een paar maanden terug dacht ik nog dat ik nooit meer normaal zou kunnen lopen.
Normaal dan als duurloopjes van boven de 50km.
En dan ben ik dankbaar dat ik daar weer loop,al dan niet met pijn in mijn poten.
Natuurlijk spelen er dingen door mijn hoofd , heel ver in de verte staat een doel.
Een doel welke nog niet vast staat laten we heel modern zeggen een nogal dynamisch doel.
Ik kan daar komen ,stap voor stap “small steps”.
Maar steeds is er een stap die de laatste kan zijn 62km afvinken maar.
De PGTA met goed gevolg ,afvinken enz enz.
Tot dat ik ergens beland waar geen stappen meer gemaakt kunnen worden waar de limiet bereikt is of het plezier verdwijnt.
Dat was dan het einddoel.
Natuurlijk hoop ik dat het einde in Sparta is aan de voet van Leonidas .
Maar als dat niet gaat ,omdat het niet gaat of het plezier verdwijnt is het ook goed.
Ik wil er van genieten van iedere small step.
Wat ik nu belangrijk vind is dat de snelheid weer een beetje terug komt.
En wat ik leuk vind is dat ik zelf uitprobeer te puzzelen hoe ik dat ga doen en waar ik dat ga doen.
Hoe ik sterker word ,sneller en welke smal steps ik waar zet.
Het gaat goed ,het is lekker en bovenal het is leuk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s