FromMidnightTillDawn

IMG_1159

Vannacht  of vanmorgen zo je wilt om 00:00 stond de FromMidnightTillDawn op het programma.
Een mooi idee van Dennis Stoutjesdijk.
En zo stonden we met een man of elf aan de voet van de beruchte Rotterdamse Alp.
We zouden hier 6 uurtjes doorhalen.
We begonnen met een gezamenlijke ronde vanaf de top van de Alp een rondje van ongeveer 7,5 km
Het parcours lag er goed bij ondanks de enorme regenval van de dag ervoor hier en daar een plasje maar dat mocht geen naam hebben.
Karin die ook mee liep  besloot direct in het begin al haar eigen tempo te lopen om zich niet direct de eerste ronde al op te blazen.
Na de eerste ronde  direct door de tweede ronde in , ik kwam in een lekker ritme en heel makkelijk kwam ik ronde twee door.
Mijn hoofdlamp is goed maar kan beter en ik besloot het eens zonder te proberen het was volle maan dus waarom niet proberen op je nacht zicht te lopen.
Ook dit ging prima alleen op de wat spannende stukken besloot ik toch weer mijn lamp aan te doen.
Ik ken het parcours goed ik loop er veel dus echt spannend zijn de stukken niet, zelfs niet in het donker .
Ik ga ronde drie in achter me zie ik een paar dansende hoofdlampjes ,wat een mooi gezicht zo.
Na een afdaling en een klimbesluit ik toch weer naar de top te lopen, ik maak me toch een beetje zorgen over Karin.
Geen idee waar ze zit maar ze loopt hier wel in d’r eentje in het donker.
Na even wachten Komt Dennis met Irma Oosterman en Peter Swager in zijn kielzog de Alp op.
Even handen schudden Irma en Peter waren later gestart en die had ik nog niet gezien deze avond.
En even later komt ook Karin ze zag er goed uit , tja wanneer niet hoor ik nu te zeggen 😉
En ik had me bezorgd gemaakt om niets we gaan weer met Peter en Irma achter me gaan we verder.
Tijdens het klimmen begint mijn hak weer iets op te spelen.
Dat ding doet wel meer vervelend zeker ‘smorgens als ik opsta kan ik er bijna niet op lopen maar al snel is dit over en kan ik verder met mijn leven.
En dus lopen zonder problemen .
Maar nu wordt het lastig ik probeer in de klim mijn voet anders te plaatsen niet op mijn tenen wat ik normaal doe maar meer op een platte voet.
We komen bij de uitkijk toren die ook in het parcours zit steeds even naar boven even rond kijken en weer verder.
Voor mezelf had ik bedacht dat ik deze toren wel een keer of 6 a 7 zou oplopen.
Ik wilde in ieder geval meer lopen dan 50km.
En ook nu was het weer prachtig boven op te staan al die lampjes van de steden en dorpen om ons heen .
Maar ook de kleine zwervende lampjes van de mede lopers over het parcours.
We gaan verder ,een gras pad shit wat doet mijn hak pijn .
Een stuk pad waar je een keuze kunt maken asfalt gras of paardenpad.
Ik kies voor het paardenpad  het gaat goed kan weer een beetje tempo maken.
En dan au ,ik besluit een stukje te wandelen dit is leuk ,heel leuk zelfs maar het is niet de bedoeling dat het kapot gaat.
Na een poosje komt Kain ik zeg dat ik stop samen wandelen we naar de Alp.
Als jij stopt stop ik ook ,eerst zeg ik nog ga maar door ik kleed me om en kijk wel.
Maar nee we stoppen en melden ons af.
Best balen van die hak ,hier moet ik serieus iets mee gaan doen.
De UTLO komt er aan en dan wil ik dat het goed zit met die hak.
Maar ondanks dit “kleine” probleempje met die hak was het super leuk om te doen 22 km door het donker door dit terrein.
Ik ben gewoon tevreden met die 22km er zijn namelijk ook mensen nogal direct in mijn omgeving waar van ik zou willen dat ze maar 100 mtr zouden kunnen lopen.
Maar het dat in ogenschouw is niets belangrijk  behalve ongelofelijk veel genieten van wat je nu kan en hebt.
En dat doen Karin en ik nu onder andere op de trails.

d71e07b17bf6f35de9595c01ec2aacd9

Advertenties