Vol vertrouwen

Confidence

Op het moment dat alles goed gekomen is,  is het misschien ook wel goed om toch nog even terug te kijken.
Het was vijf en een halve week geleden dat ik op een zondag in de duinen last kreeg van een spiertje.
Of eigenlijk best wel een grote spier die helemaal van voren naar achteren loopt de psoas major.
Eigenlijk was het best wel een vervelend verhaal en na drie dagen rust merkte ik dat  niets doen niet de oplossing bood.
Karin probeerde me te overtuigen er naar te laten kijken door een fysiotherapeut of erger.
Maar ik houd niet van gedoe aan mijn benen en dit was dan ook nog een plek waar ik zonder relatie helemaal niet aan hoef te denken .
Ik bedoel als je daar aan gaat zitten  wil ik zoenen ook , ok dit is dan een grapje.
Komt nog bij dat volgens mij de spier te diep zit om er serieus iets mee te doen en mijn ervaringen met fysiotherapeuten zijn zo, dat wat zij aan dragen kan ik zelf ook wel bedenken.
Ik geef toe hier zit waarschijnlijk een heel groot gehalte vreselijk eigenwijs zijn in .
Maar met de wijsheid van nu dus geen verkeerde keuze.
Ik durf te zeggen dat ik inderdaad wist wat ik moest doen.
Als eerste besloot ik nooit maar dan ook nooit mezelf neer te leggen bij het feit dat ik een blessure had die ik niet kon oplossen voor dat ik naar Portugal zou gaan.
Ik besloot mijn schema zo om te gooien dat ik slim kon trainen ,best nog een stevige weekomvang.
Ook gewoon op de trails,  iets minder op de baan.
Ik kon namelijk prima lopen maar echt even aanzetten was spelen met vuur.
En dat was lastig daar het 9 van de 10 dagen heel hard leek te waaien.
Zo hard dat ik er soms moedeloos van werd.
Ik had een plan een serie wedstrijden en per wedstrijd zou ik besluiten of ik de volgende stap zou maken ,the next level zullen we maar zeggen.
Stapje voor stapje naar uiteindelijk het grote doel.
Maar zou het ergens stranden zou dat betekenen GAME OVER.
Nu begon ik serieus te twijfelen en in een onder onsje met Karin gaf ik aan dat de GAME OVER misschien wel eens bereikt kon zijn.
Maar ik had nog een bonus game , de 20 van Alphen liep ik best aardig ondanks de keiharde wind.
Ja aanzetten deed pijn dus ik probeerde dat dan maar zo min mogelijk te doen gewoon uitlopen en schade beperken.
De Sallandtrail liep zeker niet zo als ik gehoopt had, natuurlijk voelde ik de pijntjes maar ik kon hier mee uit de voeten.
Maar die voeten werden juist het probleem ,de schoenen die ik aanhad zaten niet goed en op beide voeten had ik een soort bulten.
Bulten die pijn deden en na 14 km besloot ik er na 25km mee te stoppen.
Doorgaan had geen zin ik wilde wel heel blijven.
Inmiddels ben ik in het bezit van twee paar schoenen die wel goed zitten.
Deze week pijn vrij,  wordt een week   met veel kilometers met wel aanzetten op de trails .
Vandaag was dat een dag van 34km hardloopforensen met weer harde wind.
Zo jammer die wind steeds maar of je nu tegen een berg op loopt of tegen de wind in training is training.
Na deze week een heel rustig weekje op weg naar Peneda Geres 220km in 7 dagen met een best beetje hoogte meters door een geweldig gebied.
Nu heb ik er alle vertrouwen in ,eigenlijk had ik dat steeds als de dag van de start daar is zou ik er klaar voor zijn.

O ja nog even dit voor de liefhebber ,ik heb een paar hele mooie schoenen staan de Salomon XA Enduro hele mooie goede schoenen alleen niet voor mijn voeten.
Doe gerust een bod ze zijn twee keer gebruikt dus gewoon nog nieuw.
En misschien niet helemaal onbelangrijk maat 44

Advertenties

De Sallandtrail als test loop

 

Vandaag de Sallandtrail , de bedoeling was 50km als training zeker niet te gek ivm. mijn onwillige spiertje.
En ook om het één en ander uit te testen waar onder mijn Salomon  XA enduro voor Portugal.
Tijdens een aantal trainingen met deze schoenen had ik al steeds een minder gevoel precies aan de binnen kant van mijn voet iets er boven op kreeg ik bulten die pijn deden.
Maar na een paar kilometer verdween de pijn en liep ik prima op deze schoenen.
straks in Portugal mag ik 7 dagen achter elkaar op deze schoenen  lopen en dan MOET het goed zijn.
Verder wilde ik een broekje uit proberen een dubbel broekje van WAA.
En natuurlijk kijken hoe mijn spiertje zich zou houden.
De start ging prima ik liep lekker maar achteraf  gezien te hard.
Ik had mijn Polar op navigatie staan en kon zo niet zien hoe hard ik liep ,misschien is dat niet heel handig en heb ik toch een soort rem nodig om me bij mijn plan te houden.
Na 14km voelde mijn spiertje niet heel lekker , maar niets om je zorgen over te maken.
Ik besloot wel het tempo te laten zakken ik moest namelijk wel heel blijven.
Toen diende het volgende probleem zich aan mijn voeten deden al vanaf de start pijn maar dit werd nu wel een beetje te gek.
Dalen kon niet meer fatsoenlijk wat deed dit pijn , duidelijk op deze schoenen ge ik niet lopen in Portugal dan is de wedstrijd op voorhand bekeken.
Wat nu ?
Weer een paar schoenen kopen a 160,- of de oude een half maatje te grote Inov8 mee nemen?
Ik besluit na 15km door te lopen tot de doorkomst voor de eerste ronde op 25 km nog 10 km te gaan dus.
Een tweede rond aangaan zou te veel kapot maken en dat is niet handig met het oog op Portugal.
Wel jammer het mooiste van de Sallandtrail moest nog komen.
Maar dit is echt beter zo ,volgend jaar weer en misschien nog wel tussendoor gewoon om te trainen want wat is deze omgeving toch mooi.
Verder is het broekje ook afgekeurd veel te warm en dan is het nu nog geen eens echt warm ,ik ben gewend met vlinder broekjes te lopen en dan is dit echt teveel stof.
De tubes die ik aan had ,zelfde verhaal ,nee ik heb liever zo min mogelijk aan .
Maar ja vandaar deze training cq test , nu weet ik wat ik moet veranderen.
Dat met die schoenen komt goed mijn loopmaatje Jeroen heeft ook Salomons die niet lekker zitten bij hem dus we gaan proberen of we ze kunnen ruilen.
Misschien kan hij wel zonder problemen op de mijne lopen en ik op die van hem ze zijn in ieder geval beide nieuw.
En de Schoenen van Jeroen hebben hem vandaag wel naar een eerste plaats gebracht in zijn head.
Er waren twee heads voor de 25km dus we weten niet hoe snel de andere head was maar hij heeft weer super knap gelopen vandaag.
Ook Karin heeft haar 25 km lekker gelopen dat ziet er ook goed uit voor Portugal waar 25km haar langste afstand is.
Wel jammer dat ik de volle 50 niet heb kunnen lopen maar ik heb wel heel veel geleerd.
En volgend jaar ga ik zeker weer de Sallandtrail lopen ,dit is zo’n geweldige wedstrijd een hele goede organisatie en een fantastisch parcours

De 20 van Alphen

145611_finishbefore1_ta17__dsc3021 (1)

Een paar dagen zonder Karin.
Karin ging een paar dagen weg samen met een vriendin een afspraak ooit gemaakt om een hele goede reden.
En wie ben ik om die afspraak in de weg te zitten ,dus zo was Karin dus een paar dagen in Athene.
Athene daar heb ik ook nog wel een verleden liggen en misschien zelfs wel een toekomst.
Maar voorlopig mocht ik het met de foto’s doen en het mooie verslag erbij ,leuk om herkenbare dingen te zien.
Die ik toen in 2012 samen met mijn vader bekeken had , maar mijn gevoel gaat dan toch meer naar dat stukje route tussen dat Athene en Sparta.
Nu was ik alleen thuis wat me eigenlijk ook wel prima uit kwam ,ik had voorzichtig zo mijn eigen kleine probleempjes.
Een soort van een blessuren waar ik probeerde vanaf te komen.
Ik zou zondag de 20 van Alphen lopen ,en voor dat ik deze “blessure” opliep was het eigenlijk de bedoeling dat ik deze 20 samen met loop maatje te groot Jeroen zou gaan lopen.
Maar nu was duidelijk dat het niet slim was dit te proberen.
En zo besloot ik op gevoel weg te gaan ,en zag Jeroen al heel snel ver voor me uit lopen.
Ik sloot me aan bij een groepje met de gedachte dat we zo langs het Aarkanaal de wind vol op de kop zouden krijgen.
Maar toen ik even de kop van het groepje overnam liep ik uit het groepje weg.
Dit was niet de bedoeling en ik liet me wat  terug zakken.
Ik merkte dat ik tegen de wind in beter liep het rot gevoel onder in de buik voelde ik tegen de wind in minder als voor de wind.
En dat gold ook voor brug op beter dan brug af.
Het was droog toen we gestart waren ,maar na een half uurtje begon het te regenen.
Wat een klote weer ik heb een hekel aan dit weer ,maar toch loop ik lekker.
Ik ben na een stukje wind in de rug uit het groepje gevallen waar andere kunnen versnellen met wind in de rug dorst ik niet echt aan te zetten.
Prima zo ,heel blijven is het devies.
Nog een kilometer of twee te gaan weer vol de wind op kop, asfalt waar flinke plassen op liggen .
Ik voel me goed ik geef gas ,dat kan namelijk tegen de wind in ik loop weer naar het groepje toe .
Nog een paar honderd meter ik haal een paar man van het groepje in.
En dan de streep 1:26:21 geen geweldige tijd maar in de huidige omstandigheden prima.
Jeroen deed het in 1:19 ,nee dat had ik zelfs in mijn beste doen niet gehaald zeker niet met dit weer, duidelijk een maatje te groot ,maar wel super knap.
Met deze 20km van Alphen kwam  mijn week totaal op 125km .
Deze week een klein beetje minder net als de probleempjes met mijn spiertjes in de lies cq onderbuik.
Op deze manier komt het uiteindelijk goed maar ik heb niet het gevoel dat het deze week al helemaal over is.
Zaterdag gaan we naar Nijverdal om deel te nemen aan de Sallandtrail.
Jeroen en Karin gaan er de 25km doen en ik ga “rustig “ aan de 50km doen.
Ook deze ga ik lopen op de manier zoals ik Alphen deed ,niet te gek om aan het einde heel over de streep te komen.
Nog een ruime 4 weken dan gaan we naar de Peneda Geres trail adventure en het is wel de bedoeling dat ik dan wel weer 100% ben ,maar ik heb er alle vertrouwen in.