De 3 Bruggen ultra

Ik had expres niet vooringeschreven  ik zou mijn deelname op het laatste moment beslissen.
Ik wilde eerst kijken hoe het me na die 55 trail kilometers in Lommel zou vergaan.
En er waren nog een paar factoren die mee speelde ,ik wilde in ieder geval zeker zijn van mijn zaak.
Verleden jaar de eerste editie wilde ik ook al deelnemen maar toen hadden we het te druk met het huis .
Toen hadden we een B&B geboekt en zou Karin die 65km mee fietsen.
Eigenlijk kwam het goed uit dat ze er nu niet bij was Karin zat heerlijk in Wenen , maar ik het haar niet aan willen doen om onder deze weersomstandigheden op de fiets te moeten zitten.
Nu had ik vroeg in de week al besloten dat ik zou gaan.
Heel vroeg ging de wekker ,de start was om 9:00 en je bent al snel anderhalf uur aan het sturen richting Kampen.
Kwart over zes zat ik in de auto, ach alles gaat prima en ineens afslag Kampen is alles om me heen wit of dat het gesneeuwd heeft.
Wat een vreemd gezicht of iemand met een sneeuw kanon heeft lopen spelen.
Na de afslag is alles weer gewoon maar ik denk dat het best wel eens glad zou kunnen zijn de temperatuur meter geeft -3 aan.
Aangekomen bij de atletiek vereniging Isala 96 lijkt het even of er helemaal niets is, wat een rust maar al snel tref ik Bastiaan één van de organisatoren.
Inschrijven mag ik in een blokhut  en met de twee startnummers loop ik naar boven, de kantine voor een kop koffie.
Ik ben de eerste maar al snel komen er andere en wordt het gezellig druk.
Bij een trail zie ik vooralsnog heel weinig bekenden maar een wedstrijd als dit is het ineens een heel ander verhaal.
Ik ken zoveel mensen in dit wereldje en heel veel mensen kennen mij.
Ik tref Lex de Boer die had ik al een poos niet gezien en de man loopt toch gemiddeld twee marathons in de week weet hij te vertellen en dat met zijn 70 jaar.
Dus ik kan nog minimaal 17 jaar mee.
Ik ga naar beneden om de kleedkamer te zoeken om me om te kleden.
Pak mijn spullen uit de tas ik had thuis snel een setje van de lijn gehaald wil de tight aan doen maar net boven mijn knieën zit hij wat strak ,zit er een knoop in het touwtje?
O nee hé ik heb de verkeerde tight te pakken deze is van Karin ,zwart met blauw de zelfde kleuren als de mijne.
Wat nu? Ik besluit om hem toch aan te trekken ,het gaat wel hooguit zing ik een paar noten hoger aan het einde van de dag.
De start is een beetje op zijn trails heel ontspannen, ik ga rustig weg.
Een grote groep zie ik voor me weggaan ,het is lastig er start namelijk ook gelijk een 32km
Wie is dan wie , ik wil me hier verder maar niet mee bezig houden.
Op een rotonde die ze in Kampen denk ik hebben uitgevonden komt een auto zo’n op gefokt ding met zo’n kapotte uitlaat driftend de rotonde op met spinnende wielen ,als die uitbreekt zal hij mijn richting op komen wat een debiel .
Ik houd hem in de gaten om op tijd weg te kunnen springen maar met meer geluk dan wijsheid gaat het goed.
We gaan langs een bedrijventerrein Kampen uit.
Het is heel mistig en koud maar het doet me niet veel het is eigenlijk wel bijzonder zo in zo’n klein wereldje.
Ik besluit al snel mijn DAP radio aan te zetten ,normaal loop ik nooit wedstrijden met radio aan.
Maar voor vandaag die lange rechten stukken leek het me wel lekker.
Als ik op zaterdag werk luister ik vaak een paar hele leuke programma’s op NPO2 en dat leek me wel wat voor nu .
Heerlijk in een klein wereldje met mooie klanken op de oren ga ik verder over een soort dijkje.
Een loper met een fietser naast hem komen me voorbij.
Eerst laat ik ze een beetje gaan maar ik besluit te versnellen en al snel ga ik er op en erover.
Ik bedenk me dat ik helemaal niets cadeau ga geven vandaag ik ga er het uiterste uitpersen.
Maar wel slim ,me niet over de kop lopen hier wil ik de eindstreep halen.
Ik weet ik kan heel vlak 4:30 lopen op een afstand als dit en ik besluit dit niet te doen maar tussen de 4:45 en de 5:10 te gaan zitten beetje veilig maar wel snel.
Ik moet plassen en met deze strakke tight is dat nogal een gedoe en de loper en fietser komen me weer voorbij.
Maar ik zou niks cadeau geven dus ik loop weer best rap naar hem toe en ga hem voorbij als hij net voor een verzorgingspost even stil gaat staan om iets te pakken.
Ik pak een gesuikerd snoepje bij de post en geef flink gas.
Rechts van me is het water van het Ketelmeer, best jammer dat je er zo weinig van kan zien nu het moet hier heel mooi zijn.
Ineens zie ik in het riet iets blauws zitten , een ijsvogeltje ,wat mooi even wil ik stil gaan staan maar doe dit niet .
Op een meter of 200 loopt nog steeds de man met fietser al kan ik hem door de mist niet meer zien.
De eerste brug een flinke klim maar ik kan dat dus geen probleem na de brug een soort haarspeldbocht langs een strandje boven me zie ik mijn achtervolger komen ik ga door naar de finish van de 32 km er licht hier een mat voor de tijdwaarneming , er staan wat mensen en Bastiaan moedigt me aan of dat ik de eerste ben.
Ik ga door zonder iets te pakken ik heb immers alles zelf bij me en na een kilometer kijk ik om ,ik zie niemand meer .
Het kwartje valt ik heb een wedstrijd gelopen met een 32km loper.
Stel dat ik echt op de eerste plek loop , ik weet het niet geen idee welke plek ik zou kunnen lopen.
Na een paar kilometers zie ik achter me iets opdoemen in het rood met een fiets er naast.
Heel langzaam komt het dichterbij maar dat komt omdat ik het tempo iets heb laten zakken omdat ik dacht dat er niets achter me zat.
Na een kilometer of tien denk ik is de man in het rood bij me net voor we links af slaan om de tweede brug te nemen.
Ik vraag of hij ook de 65km loop ,hij bevestigd.
Ik geef niet cadeau en op de lange trap naar boven neem ik al een meter en in de afdaling ben ik weg met 4:30 per kilometer verdwijn ik heel snel uit het zicht.
Die zien we nooit meer terug.
Ik heb weer een drive gevonden om het gas er op te houden en na een kilometer of 10 zie ik Kampen in beeld komen en ook een loper voor me.
Redelijk snel loop ik er naar toe en ga er voorbij ,ik loop rap bij hem weg maar steeds weet hij het gat het zelfde te houden en soms zelfs iets kleiner.
Dit is een taaie.
Aan de kant staat een auto Kees van de Wetering staat ondanks zijn kaak waar hij de dag ervoor aan is geholpen langs de kant om aan te moedigen en foto’s te maken , leuk hem even te zien al blijkt hij eerder ook al langs de kant te hebben gestaan , maar met  zo’n radio mis je dan toch het één en ander.
Kampen door langs het station voor weer een lus door het buiten gebied en weer een brug hier kan ik weer afstand nemen.
Nog vijf kilometer  nu krijg ik het ook iets zwaarder maar dat is denk ik meer mentaal.
En dan is de baan weer inzicht ik ben geen eerste zelfs geen derde ,eigenlijk weet ik het niet.
Ik krijg een medaille en een fles bier  een Brugse trippel tja drie bruggen he.
Wat leuk dit hebben ze goed bedacht.
Ik vindt het trouwens toch leuk zulke dingen beter als zo’n kansloos tshirt of zo.
Hier kunnen een hoop organiserende nog een hoop van leren niet alleen hier van maar van de hele Drie bruggen Ultra .
De organisatie was geweldig goed, de route goed aangegeven veel geweldige vrijwilligers en dat allemaal voor een na inschrijf bedrag van €20 .
Vaak betaal je voor een halve marathon al meer en nu krijg je voor zo weinig geld anderhalve marathon.
Ik ga me omkleden en vertrek eigenlijk gelijk ,ik had graag nog even gebleven voor een kopje thee waar ik onderweg over had lopen denken maar ik moet nog even anderhalf uur sturen.
Een top wedstrijd die me ook voor mezelf weer een goed gevoel geeft ik ben weer op de goede weg.
De keuze die ik maakte om de lange afstanden te laten schieten en niet veel verder te gaan dan 65km doen me goed.
Na een maand vijf wedstrijden te lopen ieder weekeinde één, eerst de Indiansummer 62km toen de Rursee 42km de Klaverbladloop 15 de Lommel trail 55 en nu deze 65km ,allemaal heel goed gelopen.
Nu tot het einde van het jaar wat rustiger aan heel misschien nog een marathon maar dat beslis ik op het laatste moment weer.

Advertenties

Het Lommel Trail weekeinde


20161119_135320

Dit weekeinde stond de Lommel trail in de agenda.
Een heel weekeinde in het mooie park de Vossemeren van Centerparcs aan de rand van Lommel.
In het businesscenter van het park was ook de thuisbasis van de Lommel trail.
Hier was de inschrijving, de start en de finish en stond de Mud Sweat Trail store met een klein gedeelte van hun aanbod ,eigenlijk best nog veel maar het volledige aanbod is een veelvoud van wat hier aanwezig was.
Wij waren hier op uitnodiging Karin ging helpen bij de organisatie eerst bij de inschrijving en de wedstrijddag op post vier.
Vrijdag avond moest er nog best veel gedaan worden iedere loper kreeg Injini sokken, van die sokken met losse tenen net als bij handschoenen.
Deze stonden nog in dozen en moesten uitgepakt worden stickertje er op enz.
Ik besloot maar even te helpen , is wel het minste wat je kunt doen.
Later zou ik ook nog even naar Eindhoven heen en weer rijden iemand oppikken op het station, maar de hele omgeving rond het station lag op de schop.
Een parkeerplek zoeken was zo eenvoudig nog niet , maar een appje liet weten dat de trein een half uur vertraging had.
Ergens kwam dit goed uit ik had namelijk voor we vertrokken uit Zoetermeer een krentenbol gegeten en nu in de avond begon ik toch wel serieus trek te krijgen en ik nam een dubbel nog wat bij de Burger King.
Dat doet hij anders nooit ,althans niet vrijwillig.
 
De volgende morgen om 7:00 ging de wekker ,wat eten met de nooit ontbrekende koppen koffie.
Spullen bij elkaar zoeken aankleden en om 8:15 stond Kim Mulder aan de deur, onze buurvrouw voor dit weekeinde.
Kim zou net als Karin een post bemannen ,een hele belangrijke taak dus.
Ik zocht een stoel op in het Businesscenter en vulde de tijd met lopers kijken .
Wat een hoop verschillende lopers met verscheidenheid aan materiaal.
Wat me wel opviel is dat ik eigenlijk maar heel weinig mensen ken.
Ik loop al een aardig tijdje mee in het loopwereldje en ken zo enorm veel mensen soms echt persoonlijk maar ook alleen van gezicht.
Vaak kennen mensen mij ook misschien van FB of mijn blog en heb ik geen idee wie ze zijn.
Maar hier is het anders ,toch een ander wereldje andere lopers ik kan er niet echt de vinger op leggen.
Half 10 de start, weer een echte trail start, heel ontspannen, geen gedrang op de streep. Ook dit blijf ik mooi vinden.
Ik sta nog heel even vooraan te praten met Dave en Mike een paar hele snelle lopers ook uit Zoetermeer.
En ik geef aan dat ik naar mijn plek ga voor vandaag een paar stappen naar achteren in het veld.
Vandaag hoor ik niet op de eerste rij.
Ik heb mijn Polar ingesteld op navigatie, na de Indian Summer Trail leek dat me wel een goed idee.
En ik wilde niet steeds zien hoe hard ik liep maar ik wilde op gevoel lopen, gewoon ontspannen.
 
De start
Al snel bleek dat de navigatie niet werkte zo als ik dat wilde ,waarschijnlijk had ik het niet goed ingesteld.
Dan maar de gewone stand inmiddels had ik al 6km afgelegd, ik liep ontspannen en makkelijk.
Maar toen ik mijn Polar omschakelde zag ik dat het toch wel weer een beetje te hard ging  kilometers van 4:30 4:45 ,maar ja het ging toch prima.
Het parcours werd lastig een soort golvend pad als of je op de zee van golf naar golf liep.
En eerlijk gezegd was ik er ook wel een beetje klaar mee na een tijdje.
Maar ik had mezelf ingefluisterd me niet over te geven aan negatieve gedachten altijd blijven lachen wat er ook gebeurd.
Tussen de golfjes in waren plassen modder. Heen en weer springend van links naar rechts probeerde ik niet midden in zo’n plas te belanden en ging lekker verder.
Natuurlijk hield je het niet droog en zeker ook niet schoon .
Met 18km begon ik last te krijgen van de verkoudheid die me de afgelopen week parten speelde.
Pijn met ademen en hoesten en dat hoesten was geen pretje dan deden mijn buikspieren van zich spreken.
Ik besloot het tempo iets te laten zakken.
Post twee. Deze Post werd bemand of beter bevrouwd door Kim en Astrid. Kim vroeg hoe het ging ik antwoordde dat het niet helemaal ging.
FOUT antwoord ,hallo Kim ,heel goed Kim ,dit is super leuk.
Haha grappenmaker die Kim ,maar ja ze had wel gelijk ,ik nam even tijd bij de post dronk wat thee .
En toen Kim vroeg of er een picknick tafel voor de lopers moest worden neer gezet besloot ik dat ik maar eens moest vertrekken .
Nu kwam er echt een lastig modderig stuk ,smalle paadjes niet te ontwijken modder.
Toch was het wel grappig geen moment kon je om je heen kijken, concentratie, boomstronken plassen takken voor je het weet lig je op je snuit of erger.
Post drie nog  19km te gaan.
We stonden hier met een man of 5 a 6, de jongen bij de post vertelde hoe de koploper van de 55km voorbij was gekomen echt zo hard.
Ik nam nog wat te drinken en vertrok met de woorden dat ik dan ook maar op deze manier verder ging en vertrok de andere lachend achterlatend.
Weer een mooi stuk, lastig maar leuk
Op naar post vier
Ik kwam er aan lopen en zag Karin al staan. Karin vertelde dat Mike en Dave niet ver voor me waren .
Ik had verwacht dat ze al aan de bar zaten maar dat was wederzijds dat dachten zei namelijk ook van mij.
Maar ja niet ver voor me ,die ken ik dat is al gauw 10 min en kilometer of 2 loop dat maar eens dicht.
Nog 12 km te gaan .
Heel onbewust ga je toch versnellen en toen aan het begin van de Lommelse Sahara een grote zandvlakte daar stonden Mike en Dave druk doende selfies te maken.
Wat doen jullie hier ik dacht dat jullie al binnen waren.
Samen gingen we verder, Dave had het zwaar maar we zouden dan gezamenlijk de finish passeren.
Eerst nog een uitkijktoren beklimmen  dat deed de benen verzuren zeg.
Een paar keer wachtten we op Dave die steeds weer bij wist te komen.
En toen nog een kilometer of 5 en een pad zo lastig modder plassen golfjes ik besloot dat ik niet meer zou gaan slingeren die plassen waren toch niet te ontwijken  en ik ging er nu gewoon vol doorheen.
Gaaf als een kleine jongen die voor het eerst in de plassen stampt.
Maar ineens waren we Dave toch kwijt. Mike riep hem nog en bij een brug keken we nog of we hem toch niet zagen.
En dus besloten Mike en ik de laatste twee kilometers maar door te lopen.
Het laatste stukje was over het asfalt, mijn voeten waren koud en ik had niet veel gevoel in mijn voeten.
Ik moet erg goed mijn best doen om bij Mike te kunnen blijven maar uiteindelijk kwamen we samen over de streep.
Mike en Kim besloten een stukje terug te lopen om Dave op te pikken maar toen zij naar buiten liepen en rechts gingen kwam Dave van links naar binnen
Wendy die de 15 km had gelopen in een mooie tijd regelde een heerlijk biertje voor Dave en mij.

img-20161120-wa0001

Wat was dit een geweldig gave trail , heel goed georganiseerd de route was heel goed gemarkeerd en dat de GPX file niet werkte was dan ook geen enkel probleem.
Al moet ik toch nog gaan oefenen met die Polar en GPX files voor de navigatie want er zijn zat trails die wat minder goed uitgepijld zijn.
Maar ja verkeerd lopen hoort natuurlijk ook een beetje bij trailen maar als je dat fout lopen zoveel mogelijk binnen de perken weet te houden is dat altijd mee genomen.
In ieder geval een heel diepe buiging voor de organisatie en de vrijwilligers.
img-20161120-wa0015
Het zou nog een lange avond worden bij de buren met een heel raar spel 30 seconds een vragen spel met kennisvragen maar ja na een paar Westmalle…..
De volgende ochtend zijn Mike, Kim, Karin en ik nog een rondje wezen lopen het 15km parcours tegen de richting in en een omweg omdat nu de hekken wel dicht waren toch weer 18 mooie kilometers .
Kort samengevat het was een top weekeinde en 73 km onder de voeten door laten gaan.

img-20161120-wa0014

De Klaverbladloop 2016

15073318_1698273650485718_6672023898279693551_n‘s Nachts werd ik een paar keer wakker ,pijn in mijn keel.
Nee he ik dacht dat ik dat al gehad had.
Toen Karin afgelopen week ziek werd dacht ik mij kan niets gebeuren ik heb het al gehad.
Maar helaas net nu de Klaverbladloop is ,moet ook ik er aan geloven.
Om gek van te worden , het lijkt wel dat zodra de R in de maand komt ik zo nodig verkouden moet worden.
Verleden jaar duurde dit feest bijna de hele winter , ik hoop dat dit jaar niet weer zo gaat verlopen.
Dus ruim op tijd stap ik op de fiets onderweg naar de baan van Ilion .
Ik moest me nog inschrijven omdat na de laatste keren van voorinschrijven dingen anders liepen en ik een beetje klaar ben met voorinschrijven.
Eerst moet het vertrouwen weer terug komen.
Ook wilde ik goed inlopen ,ik heb nu eenmaal bij opstart last van het moeilijk kunnen regelen van mijn ademhaling en stijve , gevoelige gewrichten.
Normaal als ik ga trainen op de baan los ik dat op door er hardlopend heen te gaan tegen die tijd dat ik er ben zijn alle pijntjes uit de lucht.
Maar ja een wedstrijd is geen training.
Eenmaal bij Ilion eerst inschrijven en even bij Tom Maessen langs die daar met een “kraam” van Mud Sweat Trails.
Ondertussen kom ik heel veel bekenden tegen natuurlijk veel mensen van Ilion en de Roadrunners uit Zoetermeer maar ook vele anderen lopers uit de regio.
Ik loop al een groot aantal jaren mee in dit wereldje en tja dan zie je een hoop gezichten.
Buiten is het inmiddels ook gezellig druk een paar kraampjes een stroopwafelbakker , ze hebben er echt iets moois van gemaakt.
Met startnr ga ik richting kleedkamer en zie daar Jeroen en Jeffrey zij gaan de 10km lopen.
Er werden weer grappen gemaakt over een uitspraak van mij die ik in Duitsland had gemaakt en die door hun volledig uitverband was getrokken of ,misschien had ik me wel gewoon heel onhandig uitgedrukt .
Ik had het daar over 10km lopertjes of dat dat niks voorstelde.
Na de wedstrijd zal ik met terugwerkende kracht deze woorden terug nemen en een diepe buiging maken voor zowel Jeroen en Jeffrey omdat ze ongelofelijk goed en snel gelopen hebben 36 en 38 min op de 10km echt vet mooie tijden.
Zelf was ik er niet helemaal gerust op ik had gehoopt de 55 min op de 15km aan te kunnen tikken maar ik wist ook wel dat dat zelfs als ik niet verkouden was dit heel snel zou zijn voor dit moment.
Maar onder het uur misschien?
Nee ook die gedachten liet ik varen ik zou van voren weggaan en proberen er het beste van te maken wel zien hoe het zou gaan.
En zo ging het, na goed ingelopen te hebben ging ik snel van start eerste km in 3:41 incl viaduct.
De tweede km langs mijn o zo geliefde Heemkanaal , dat kale pokken stuk waar geen einde aan lijkt te komen ook onder de 4 min ik besluit iets te minderen niet veel ,een klein beetje maar net boven de 4 min.
Ik hoef me niet kapot te lopen te diep gaan schiet ik niets mee op.
Ik loop een heerlijke race ,heel vlak heel lekker , natuurlijk ik voel mijn keel en mijn neus lijkt de Niagara waterval wel.
Ik loop achter een andere loper op de terugweg langs het Heemkanaal een derde loper moet ons laten gaan , ik probeer bij die andere loper te blijven en gok er op dat ik straks op het viaduct mijn slag kan slaan ,ik denk dat ik hem daar kan pakken ik kan goed klimmen en kan ook heel snel naar beneden .
Maar helaas hij loopt nog voor het viaduct weg ik probeer er nog bij te komen maar het lukt echt niet meer.
Ach of je nu 11e of 12e wordt.
12e dus in een tijd van 1:00:41 jammer van die 41 sec of eigenlijk 42 .
Maar ik ben dik tevreden ,een week na de zware Rursee marathon en verkouden zo’n tijd lopen dan mag je niet klagen.
Vanavond toch maar een training overslaan de benen voelen goed dat was vanmorgen al .
Maar de verkoudheid houd me vandaag binnen en ik ga er vanuit dat ik morgen ochtend weer ga hardloopforensen ,maar dat beslis ik als de wekker gaat.

Hardloop forensen

Hardloopforensen was een koud kunstje vanmorgen.
De bedoeling was deze 12km lekker ontspannen lopen .
De training ging gisteren ook niet helemaal zoals ik gehoopt had na eerst naar de vereniging te zijn gelopen.
Dat doe ik eigenlijk altijd omdat ik dan alvast lekker warm ben en het stramme en stijve er uit is.
Meestal heb ik een kilometertje nodig om mijn ademhaling te regelen en dat kun je maar beter voor elkaar hebben voor de training begint.
Ik ging met de groep mee inlopen ,beetje rekken en strekken en loopscholing .
Om eerlijk te zijn vindt ik al die kunstjes maar niks, loopscholing zie ik het nut nog wel van in zeker als je dat op een goede manier doet ,maar rekken en strekken voor de training zie ik niet zo zitten.
Nu denk ik dat bijvoorbeeld yoga en core training naast de training ,niet tijdens de training wel heel goed kan zijn.
Alleen is dat dan wel een investering voor de lange termijn en kun je er op de korte termijn niet teveel van verwachten .
En ik weet van mezelf dan het dan nogal snel versloft omdat ik me er de tijd niet voor gun.
Dat is eigenlijk het zelfde met krachttraining ,nu doe ik dat door een beetje rond te hollen over heuveltjes .
Maar beter zou ik dat daarnaast kunnen doen in een sportschool .
Maar daar wringt een beetje de schoen ik ben er namelijk achter gekomen dat een dag maar 24 uur heeft .
Een week dus 168 uur maar met 9 looptrainingen in de week een beetje werken en de nodige rust cq ontspanning blijft er niet heel veel tijd over voor meer.
Komt er nog bij dat ik dan heel erg moet puzzelen met eten daar ik niet kan trainen als ik net gegeten heb.
Tja dan wordt het dus een beetje een lastig verhaal.
Inmiddels zijn Karin en ik al druk aan het kijken hoe we de wedstrijd agenda gaan vullen voor 2017.
En ben ik aan het bedenken hoe ik mijn trainingen daar in en om ga passen .
Hier wil ik zeker dit soort dingen in meenemen met niet al te veel extra tijd toch een volwaardig programma in elkaar zetten.
Vaak betekend dit alleen trainen omdat het gewoon veel tijd scheelt en meer maatwerk is , maar dat is een keuze .
Mijn mening is als je iets wilt moet je het zo goed mogelijk proberen te doen , misschien lijkt het soms allemaal niet even sociaal ,maar ja dat is dan zo .
Ik probeer al door te hardloopforensen tijd te winnen dat scheelt echt heel veel en voor sommige trainingen ,meestal de trainingen op de skiberg ga ik met de auto naar mijn werk om vervolgens na het werk door te rijden naar of Bergschenhoek of Snowworld Zoetermeer.
O ja ik was bezig met de training van gisteren avond vier keer 800mtr was de planning niet te hard 45 sec op de 200mtr dus zo’n 3 min op die 800 maar het liep niet mijn adem was niet lekker en na 1 keer 800 wel binnen de tijd en 1 keer 400 besloot ik dat dit geen zin had ,soms moet je plannen bij stellen.
Een slechte training levert zo weinig op.
En ik besloot rustig de drie kilometertjes naar huis te lopen .
Dat maakte het kilometer totaal toch nog op 10km mooi genoeg voor uitlopen in de wetenschap dat om 4:25 gewoon de wekker zou gaan om om 5:05 naar buiten te stappen om een ritje te hardloop forensen.
En zoals ik dit verhaal begon dat werd vooral een koud kunstje dat hardloop forensen .

foto van Richard van der Klis.

Rursee marathon 2016

Dat was het dan weer ,een top weekeinde met mooie resultaten.
Zelf vandaag de marathon 23e van de 307 deelnemers 5 in mijn leeftijdscategorie op een heel pittig parcours 450 hoogte meters met een tijd van 3:24:10 dit is mijn meest makkelijke marathon ooit nog nooit van alle 79 marathons die ik tot nu toe heb gelopen ging het zo makkelijk.
En weer zo vlak gelopen.
Ik ben heel blij dat ik na Winschoten besloten heb af te zien van te lange wedstrijden in ieder geval langer dan 65km en ook dat ik even mijn eigen plan heb getrokken wat betreft de training.
Verleden week de ultra trail en nu dit weekeinde met een mooie 5km en een nog mooiere marathon wat mij betreft.

de 60 km try out indian summer trail rolde

Dat je zondag wakker wordt en de keuze moet maken tussen een heerlijk ontbijtje of toch maar de  drieplassenloop gaan lopen.
Lekker hoor even 5km knallen ,maar toen ik eenmaal uit bed was,  was de keuze snel gemaakt.
Een paar beurse voeten en een paar licht stijve benen deden mij kiezen voor het ontbijtje.
Vanmorgen na dat de wekker ging lag ik nog na te denken over de Indian summer trail van gisteren.
Ik deed mee aan de 60km try out nadat ik me afgemeld had voor de 125km trail.
Voor die 125km kon ik de motivatie niet opbrengen.
Het ging steeds fout  met lange wedstrijden en daar wordt je niet vrolijk van.
Dus na Winschoten heb ik besloten het gewoon niet meer te doen ,niet verder meer dan pakweg een kilometertje of 65.
Zaterdag morgen na ruim twee uur in de auto stonden we daar dan in  de relaxte trail ambiance in Rolde.
In het startvak stond iedereen nou ja iedereen op de 60km starten maar 11 lopers.
We worden weg geschoten geroepen ,geen idee eigenlijk .
Eerst mogen we een stukje achter een fietser aan lopen die ons op het juiste spoor zet.
Mijn plan was duidelijk de eerste 50km 5:15 per km lopen en dan kijken wat er nog in zit.
Ik liep in een groepje van 6 man in een tempo die prima bij mijn plan lag.
Ik moest me inhouden maar dat ging prima.
Lekker ontspannen zelf hekjes werden heel galant open gehouden en bij verkeerd lopen omdat er wat lintjes miste hielpen wij elkaar
Maar na een kilometer of 10 begon het een beetje uit elkaar te vallen er ging een loper iets versnellen .
Ik had om me heen eens geluisterd wat de ervaringen waren van mijn mede lopers en ik bedacht dat ik wel eens bij de beter zou kunnen zitten.
Dus ik ging mee met de versnellende lopen en na een kilometer of twee voor ons liep een dame van een andere afstand waarschijnlijk de duo 125 of zo.
Zij ging recht door en wij ook als op de automatische piloot.
De rest van de groep inmiddels 200mtr achter ons waren wat scherper dan wij en waarschuwde ons.
We hadden rechtsaf gemoeten shit.
Schuin dwars over een weiland probeerde ik weer van voren te komen.
Één loper had van de gelegenheid gebruik gemaakt om er met gezwinde spoed vandoor te gaan.
En eigenlijk ging ik hier  niet overeenkomstig met mijn plan zo de fout in.
Ik zette de achtervolging in en zeker 10km liep ik dik onder de 5 min/km maar ik kon er niet bijkomen.
Later denk ik te begrijpen waarom deze loper zat helemaal niet in ons groepje deze loper was ook een duo loper.
Ik liep dus op een tweede plek althans dat dacht ik en de rest zat heel ver achter me.
IK dutte een beetje in en het tempo zakte 5:30/km de nr één kon ik al lang niet meer zien ook niet op lange rechte stukken en achter me zag ik ook niks.
Bij 42km kwamen er ineens wel 2 mannen vanuit het groepje bij me ze gingen me voorbij en ik had niet de kracht mee te gaan mijn benen waren licht verzuurt en ik liet ze dus maar gaan jammer P4
Toen ik bij de post kwam op 44 km schat ik liepen zij net weg.
Even snel wat eten lege gel zakjes dumpen en wat bouillon drinken want ook nu had ik weer last van mijn buik ,niet er maar toch .
Dit keer zou dit niet de spel breker zijn vandaag geen DNF.
Ik vertrok weer bij de post en na 2km stond ik op een kruising geen lintjes meer en nu.
De twee andere lopers plus nog een andere loper kwamen ook terug naar die kruising en we besloten samen rechts af te gaan in de verte zagen we een lintje .
Weer geen lintjes en in een pad naar links zag ik weer een lintje, dan zal dat de route wel zijn.
Toen zagen we bordjes 110km vreemd maar we gingen door , inmiddels liet ik de andere lopers voor gaan ,eigen tempo.
Maar bij een haakse bocht naar rechts begon ik te twijfelen ik stopte keek eens goed eerst één lintje dan om de hoek twee?
Dat klopte niet het zou anders om moeten zijn we liepen dus tegen over gesteld.
Ik besloot te keren ,maar uiteindelijk kwam ik weer terug bij de post.
Wat nu even door gegeven dat er gesaboteerd was ,wat later bleek was er een gezin waarvan de kinderen zo leuk lintjes aan het verzamelen waren.
Ik besloot de kaart bij de post te raadplegen en dan maar de richting te nemen.
En na nog een keer navragen aan een paar wandelaars kwam ik weer op het parcours.
Inmiddels was het tempo laag ,eigenlijk omdat ik geen idee had hoe lang de rit naar de finish zou gaan worden.
Vier hekjes met een soort trappetje waar ik overheen moest klimmen ,dat viel nog niet mee met deze benen .
Achter me dook een andere loper op een duo loper zoals snel bleek samen al pratend liepen we over een gerooid aardappelveld.
Achter ons niemand in geen velden of wegen.
Weer een weg over een bos in een bos met paden van mos als in een sprookje nog 3km te gaan.
Ik begon te twijfelen mijn mede loper was dat wel een duo loper?
Ik besloot het risico niet te nemen en langzaam versnelde ik en mijn medeloper kon niet mee.
Gestaag liep ik bij hem weg uiteindelijk  bleken de 3km die ik dacht te moeten lopen er 5 te zijn.
5km die ik nog redelijk rap kon lopen maar wel met pijn .
De schoenen keuze was duidelijk de verkeerde geweest ik had voor mijn Salomon ultra trail gekozen maar die zolen zijn eigenlijk te dun en ik voel elk steentje.
Deze schoenen had ik ook in Spanje aan tijdens de Al Andalus en nu begrijp ik ook waarom ik daar last van een blaar had.
Nu had ik beurze voeten ,en dat heb ik nu de day after nog steeds.
Dus voor Portugal in april moeten er schoenen komen met meer zool.
Ik kwam binnen eerste op de 60 km 60km die voor mij 62 werden maar net zo makkelijk 70.
Ik heb de juiste keuze gemaakt toen ik verkeerd liep denk ik ,de andere kwamen veel later binnen hadden ook 62km gelopen maar waren ik schat 4km voor de finish gaan wandelen.
Ik had nooit gaan wandelen ik was niet toe aan falen dit keer dat moet over zijn al had ik moeten kruipen.
Een eerste plek leuk maar niks waard prijs uitreiking was er niet voor de 60 omdat het een try out was .
Maar een mooie overwinning op me zelf ik heb weer veel geleerd.
Ik kreeg de navigatie van mijn polar niet aan dan had ik op mijn horloge kunnen navigeren ik had de route er wel ingezet dus daar ga ik nog mee prutsen.
En ik heb wat gelletjes uit geprobeerd en ben daar ook wijzer van geworden.
Volgende week een marathon in Duitsland de Rursee marathon ,er is ook een ultra maar die laat ik aan mij voorbij gaan.
De week er op de Klaverbladloop een loop van mijn vereniging 15km over een snel parcours , een aanradertje trouwens als je eens echt een goede tijd wil lopen
Dan een trail weekeinde in Lommel waar ik een 55km ga doen
En de week daarop een ultra op de weg de Driebruggen loop in Kampen.

Best leuk dat lopen

de salland ultra trail 2016

Je zou kunnen zeggen dat de Salland ultra trail niet helemaal geworden is van wat ik er van gehoopt had.
Dat klopt.
En toch heeft het precies gebracht waarvoor ik me er voor ingeschreven heb.
Ik wilde deze ultra trail gebruiken als training , training voor de 100km van Winschoten.
Dat de vorm goed zat had ik de afgelopen weken tijdens mijn trainingen al gezien.
Maar met dat ultralopen spelen andere dingen één ervan is doseren ,en dat ging gisteren duidelijk mis.
Navigatie dmv een GPS horloge of een ander soort GPS apparaat was verplicht ,omdat er een minimum aan bewegwijzering was dmv lintjes pijlen enz.
Nu had ik al een keer ervaring opgedaan met GPS navigatie met een Garmin 310 en dat was niet goed bevallen steeds de verbinding met de satellieten kwijt ,en steeds moest ik dan weer dat horloge opnieuw opstarten.
Dus ik was wel een beetje “bang” voor dat navigatie gedoe.
Ik had er wel een beetje mee geprobeerd te oefenen ,maar ik was er niet gerust op.
Ik had bedacht dat ik een groepje zou opzoeken ,aanhaken en niet meer los laten.

En zo geschiede direct na de start liep er een groepje net voor me weg ,een man of 5 de loper voor me liet een gat vallen ik haalde hem in en liep in een paar honderd meter makkelijk op het groepje in.
Steeds bij een splitsing checkte ik mijn Polar en al snel zag ik dat navigeren heel goed werkte .
Ik kon goed bij blijven en ik voelde me super goed ,en jeetje wat was het hier mooi.
Na 15 km ongeveer begon ik last van mijn buik te krijgen ik werd misselijk , wat nu weer ,bij 18km begonnen ook de benen te verzuren ,moe te worden of gewoon leeg.
Achteraf niet heel gek ik had veel te hard gelopen maar omdat de Polar op standje navigatie had gestaan had ik niet gezien hoe hard het wel niet ging.
Op een lastig stuk langs een rivier  begon er een gat te vallen , drie man uit het groepje liepen voor me uit en twee achter me die hadden op elkaar gewacht maar waren zeker sneller en meer ervaren dan ik.
Na een drankpost zag ik de drie man van het groepje recht door gaan.
Na dat ik ze had zien twijfelen .
Ik wist zeker dat mijn Polar aangaf dat ik links af moest door hoog nat gras langs een bosrand en een sloot.
Mijn voeten werden zijknat door het natte gras ,maar ja dat droogt wel weer op .
Ineens kom ik de andere twee tegen die liepen met zo’n GPS apparaat en zij kwamen over het asfalt ,een kortere weg maar ja er zijn meer wegen die van punt a naar punt b lopen zullen we maar zeggen.

Ik besloot nu mijn eigen ding te doen navigeren ging uiteindelijk prima .
Maar ik liep steeds beroerder ,mijn benen waren leeg en mijn lichaam wilde nog meer kwijt .
Bij een drankpost liep ik even met een andere loper op die zat ook in de problemen.
Ik besloot bij de drankpost te proberen zo goed mogelijk aan te vullen .
Sinasappel ,bouillon  wil ook nog wel eens helpen in dit soort gevallen.
En ik ging weer verder lopen wandelen ,ik besloot als ik de bewoonde wereld weer aan zou doen te beslissen wat ik zou doen.
Een fietser van de organisatie kwam bij me rijden en vertelde me dat over 1km er een post zou zijn met de mogelijkheid te stoppen.
39km bij de post met dan nog 61 km te gaan , nee dat ging niet lukken .
Misschien ook wel maar dan moest ik heel diep gaan ,en dan zou ik meer kapot maken dan goed was voor Winschoten.
Uiteindelijk was dit training.
Ik besloot te stoppen, ik heb hier een paar dingen scherp op het netvlies staan wat ik meeneem naar Winschoten.
Verder hebben we een heerlijk weekeinde gehad ,weer heerlijk met ons tentje.
In een ongelofelijk mooie omgeving ,we gaan hier volgend jaar zeker nog een keer heen om te trainen .
Lekker een weekeindje met ons tentje .
De organisatie van de Salland ultra trail was trouwens super goed .
En ondanks dat ik hem niet uit heb gelopen heb ik hier toch een goed gevoel over.
Fouten maken geeft niks als je er maar iets van leert .
Over drie weken ga ik zien of deze lessen echt iets op leveren

x trails houffalize een belangrijke les.

We hadden ingeschreven voor de Xtrails in Houffalize eerst de trail des Pins 25km dan de Petzl nighttrail 15km in het donker
En de dag erna de la Chouffe trail 50km
In de agenda staan voor de komende maanden nog een aantal trails ,dit allemaal in voorbereiding voor een meerdaagse in Portugal April volgend jaar.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik misschien niet heel slim nogal vanuit was gegaan dat dit een beetje te vergelijken is met de Al Andalus in Spanje.
Maar nu ik na dit weekeinde me nog eens extra verdiept heb in wat er komen gaat moet ik concluderen dat dit wel heel andere koek is.
Veel technische stukken waarvan ik nu weet dat ik daar nogal tekort kom.
Fijn om te weten dan weet ik ook wat me de komende maanden te doen staat.
En daar was dit weekeinde ook voor bedoelt te trainen te voelen ,maar vooral kijken en leren.
De eerste trail ,de trail des Pins   best pittig maar was te doen.
Maar toen ‘savonds de Petzl night trail gelopen moest worden merkte ik al snel dat ik hier niet goed in was veel lastige klimmen cq afdalingen met een hoofdlamp op in het donker.
Ik was te bang iets te blesseren en na de eerste ronde besloot ik te stoppen ,ik had nooit verwacht dat het parcours zo lastig zou zijn.
Overdag met licht zou het al een uitdaging zijn.
Ik besloot dan ook om de volgende dag niet te starten op de 50km maar op de 28km een lesje van 28km leek me lang genoeg.
Ook deze kilometers waren zwaar tot de eerste post ging het prima er zaten hele steile klimmen in waar geen einde aan leek te komen brandende kuiten tot gevolg dan een lange makkelijke afdaling.
He he dit kan ik gewoon mezelf laten vallen.
Toen de post even aanvullen en verder na de past werd ik aangesproken door iemand , Joost Saanen hij kende mij van mijn blog zou een foto maken of had hem gemaakt tijdens de river crossing.

 

Daarna een pad heel lastig modder van het water dat bij de voorgangers uit de schoenen kwam.
Boomwortels glijden recht op proberen te blijven ,ik zag nog iemand half liggen bij gestaan door een mede loper schijnbaar was het hem niet gelukt rechtop te blijven.
En toen lukte het niet meer tjonge wat is dit zwaar, stukje wandelen weer proberen waar het wat makkelijker is .
Het was op weer een klim zo steil ,brandende benen even stilstaan een boom vast houdend op adem komen even de benen ontlasten en verder . Even langs een stukje weg.
En weer naar boven even dacht ik zal ik op de weg blijven maar besloot dit niet te doen ik wist namelijk niet hoe het parcours zou lopen .
We kwamen weer terug bij de weg en daar was weer een post en een river crossing ,het was heel druk bij die post een soort van file.
Hier besloot ik na 18km dat het wel mooi was en na navraag gedaan te hebben besloot ik via de weg naar Houffalize te lopen nog 4km.
Ik heb veel geleerd in ieder geval wat ik niet kan of beter nog niet kan.
Ik maakte een grapje op FB dat hier bij vergeleken de Al Andalus een smooth tripje was ,inmiddels vindt ik dit geen grapje meer maar sta ik daar dik achter.
Ik weet nu ook dat als ik in Portugal de wedstrijd uit wil lopen er nog heel veel te doen is ,dit is toch wel heel wat anders dan ik dacht dat het zou zijn.
Maar ja uiteindelijk is niks leuk als het allemaal vanzelf zou gaan heel hard trainen tot april dus.

De Oosterhoutse trail

 

In opmaat voor wat “groter” trail werk leek de Oosterhoutse trail wel een goed idee.
27km door de bossen ,wat we er verder van moesten verwachten wisten we eigenlijk niet er was weinig te vinden over hoe het parcours er uit zou zien.
Natuurlijk heb ik al een aantal trails gelopen en dus zou het wel goed komen.
We konden gelijk ons nieuw aangeschafte tentje uit proberen die we de komende tijd wat meer gaan gebruiken om ons elders voor te bereiden voor de Peneda Geres in Portugal.
Maar nu dus 27km voor mij en 15km voor Karin.
De startijd was voor mij niet helemaal geweldig 17:00 is gewoon niet mijn favoriete moment van de dag om te lopen.
Dat heb ik ook altijd met de avond training bij de vereniging ik kom dan rot opgang heb vaak last van mijn eten die ondanks dat ik die al een paar uur voor de training genuttigd heb voor problemen zorgt.
Kort om doe mij maar ‘smorgens en nuchter dan gaat het ’t beste.
Het was benauwd een beetje drukkend warm ,mensen die mij kennen weten dat ik van warm houd maar benauwd is een ander verhaal.
De start , ik stond nog even met Jan Mulder te praten ik kon hem van gezicht en dat was niet heel vreemd we hadden al veel de zelfde wedstrijden gelopen ook een ultra loper dus.
Na enige uitleg over de bewegwijzering gingen we van start .
Redelijk  voorin ging ik weg Jan zat voor me en ik liep ruim onder de 5min/km ,goed zo.
Het begon met een paar hele snelle korte klimmetjes over een ATB parcours ,dit was wel even wat anders.
En omdat de wedstrijd zo relatief kort was wilde ik wel het gas er op houden.
Maar toch dit was ik niet gewend zo hard met al die korte klimmetjes en zodra we op een heel smal paadje kwamen met takken die over hingen was ik gezien andere liepen dan zo bij me weg.
Op de wat langere stukken kon ik weer bij schakelen en gas geven.
Ook de schoenen keuze was dit keer geen goede ik had gekozen voor de Salomon S-lab sense 1 Ultra vanwege de wat minimale demping van deze schoen kreeg ik een beetje beurse voeten.
Ook voor Portugal zal de schoenen nogal een dingetje zijn.
Tijdens de Al Andalus waren deze Salomons ook al niet echt een goede keuze geweest denk ik .
Het blijft toch lastig een schoen te kiezen waar je een week goed op moet kunnen lopen op een gevarieerd terrein.
Verder liep het eigenlijk wel goed mijn hartslag was flink opgelopen door het misschien wel te hoge tempo en het was benauwd.
Maar ik ging een lekker tempo en ik was hier best tevreden over.
De organisatie had shirtjes aan met de tekst verkeerd lopen hoort er bij en dat deed ik dus lekker niet eigenwijs als ik ben .
Tot ongeveer een kilometer voor de finish hier en daar op het parcours was zaagsel gebruikt als markering voor het parcours.
En op een gegeven moment volgde ik braaf het zaagsel ipv de lintjes.
Alleen jammer dat zaagsel was van het begin van de route en ik vond het raar dat ik geen lintjes meer zag.
Na een rondje van bijna een kilometer was ik weer op het parcours jammer maar ach .
Ik heb heerlijk gelopen het was leuk en komend weekeinde naar Houffalize voor een weekeindje trailen 25 15 en 50km  mooi 90km in 2 dagen

duathlon van bonn 2016

 

Vanmorgen met pijn in de poten ,een duurloopje gedaan samen met Karin.
Na de duathlon van gisteren en een autorit van een uurtje of drie met pijnlijke hamstring, viel het vanmorgen niet mee.
Het was drukkend benauwd en mijn benen waren gewoon niet goed mijn hamstring deed een soort van pijn.
Maar ik weet dat meestal in de middag dit ongemak weer over is maar dat is als ik gewoon aan het werk ben en de hele dag wandel.
Nu na dit rondje lopen over een heel mooi rondje rond de NoordAa hier in Zoetermeer een rondje over ATB paden, paardepaden door een stukje bos met allemaal bruggetjes  heerlijk om te doen.
Ook Karin vindt het altijd leuk als we buiten de gebruikelijke paden gaan dus dat komt weer mooi uit.
Gebruikelijk en paden daar ben ik niet zo van .
Eigenlijk net als het duathlon avontuur van dit weekeinde .
Een paar jaar geleden had ik aan Gunter Gies toegezegd dat ik een keer mee zou doen aan zijn triathlon van Bonn.
Maar steeds was er wel iets aan de hand of was ik weer met iets anders bezig en werd het weer vooruit  geschoven .
Maar dit jaar zou het ultralopen op een klein pitje komen en was er ruimte voor iets anders.
De triathlon van Bonn kwam weer inbeeld en eigenlijk had ik bedacht helemaal over te stappen van het ultralopen naar de triathlon.
Maar er kwamen al vrij snel een aantal redenen dit niet te doen, één de prijzen voor een gemiddelde triathlon zijn verschrikkelijk hoog , twee inschrijven is heel lastig de meeste triathlons zitten zo vol er schijnt een tweede triathlon golf aan de hand te zijn.
Maar Bonn zou ik dus na de 8e triathlon in Ijselmuiden wel gaan doen.
Deze triathlon van 3,8km zwemmen in de Rijn 60 km fietsen met veel klimmen en dalen en 15km lopenzou niet vanzelf gaan maar het moest te doen zijn.
En zo ben ik weer begonnen met zwemmen wat al vrij snel beter ging dan dat ik ooit heb gedaan tijdens mijn triathlon periode in de jaren 90.
Fietsen was altijd mijn sterkste punt ,maar ik heb nu echt te weinig getraind ,de reden was simpel ik haat fietsen in klote weer en raad eens …….
Idd we hebben eigenlijk een waardeloos voorjaar gehad dus zo viel mijn fiets training nogal regelmatig in het water.
Tja en lopen na een beetje een slechte periode en een bijna blessure was ik weer bijna helemaal terug en is lopen een soort automatisme.
Maar toen de triathlon van Bonn dichter in de buurt kwam bleek er een probleempje door dat ook in Duitsland het voorjaar nogal regenachtig verliep ,waar straten, akkers enz onder water kwam te staan .
Was de waterstand van de Rijn boven de 6mtr uit gekomen boven de 3,9 mtr mag er niet meer gezwommen worden ging het verhaal.
Heel wat mensen hebben met gekruiste vingers naar de Rijn gekeken maar helpen deed het niet, en zo werd de triathlon een duathlon .
Heel jammer voor de organisatie en de atleten .
Maar hier kan niemand wat aan doen en toen we éénmaal in Bonn waren en we de Rijn bekeken was ons wel snel duidelijk waarom er niet gezwommen kon worden.
Er stond een enorme stroming die het weer aan de kant komen bijna onmogelijk zou maken en er dreef van alles in de Rijn een stuk hout tegen komen tijdens het zwemmen is ook niet alles.
Een heel goed besluit dus
15km lopen 60km fietsen en 7,5km lopen .
Bij de start was ik zenuwachtig waarschijnlijk iets minder dan als ik gezwommen zou moeten hebben ,maar toch.
Er was regen voorspeld en dat zou in de afdaling op de fiets gevaarlijk kunnen zijn.
Het was bij de start droog en zelfs warm .
Alles was heel strak georganiseerd ,ik zou er een cliché op los kunnen laten over Duitsers en ordnung
Maar alles klopte gewoon.
Ik en mijn maatje Kees van de Wetering die na een ultra carrière wel weer voor de triatlon gekozen had Kees en ik zijn nagenoeg even oud en we noemen elkaar altijd ouwe en we zijn beide in de negentiger jaren  triathleet geweest.
Ik was dus gebleven bij het startvak waar Kees en ik ingedeeld stonden in vak 6 mannen met gele bandjes om de pols die alle 50 jaar of ouder waren en waarschijnlijk was achter ons nog een vak met mannen 55 en 60 maar goed achterom kijken was vandaag niet de bedoeling.
De vakken werden na elkaar met steeds anderhalve min weg geschoten of eigenlijk liever geteld met een tikkende klok en aftellen.
En toen mochten starten liep ik soepeltjes weg al snel zat ik op 4:30 per km bleef makkelijk lopen alleen maar inhalen van voorgangers uit de andere vakken .
Bij de keerpunten zag ik Kees steeds verder achter me lopen .
Natuurlijk streden we niet echt tegen elkaar ,maar ja één wil er natuurlijk altijd als eerste binnen komen.
Ik liep 6 min bij Kees weg in de eerste 15km maar dat zou niets uitmaken dacht ik ,Kees zou me met het fietsen voor dat we op de helft van het fiets parcours weer voorbij komen.
Het fietsen ging redelijk maar een beetje pijnlijke hamstring  gooide een heel klein beetje roet in het eten de klimmen kon ik niet echt lekker kracht zetten en hier verloor ik dan ook tijd en werd veel ingehaald.
Ik de afdaling daarentegen kon ik er weer een aantal terug pakken ,gewoon omdat mijn fiets zo lekker loopt in tegen stelling van mijn oude Colnago die als ik in het stuur lag altijd iets nerveus reageerde.
Kan ik met deze fiets bijna alles .
Een blik op de kilometerteller leerde dat ik ruim boven de 60km/h naar beneden ging ik kon sneller maar ik had van tevoren voorgenomen dat ik geen onnodige risico’s wilde nemen een val cq glijpartij heeft niemand wat aan.
Het bleef droog en bij de keer punten waar er drie van zijn tijdens het fietsen keek ik waar Kees was, o die was best nog ver.
Maar op kilometer 50 was ineens Kees daar ik was net heel hard een lange afdaling ingegaan en was weer aan het klimmen ,hoe Kees het gedaan heeft weet ik niet maar dat gat had hij heel snel dicht gereden en hij ging me voorbij .
Ik moet hem laten gaan tijdens de klim ,toen weer een afdaling met Kees in het vizier vollebak naar beneden ik moest bij hem in de buurt zitten bij de wissel naar het lopen.
Net voor de wissel kwam Kees me weer voorbij.
Ik had een hele slechte wissel maar toen ik éénmaal liep had ik al snel Kees weer in het vizier net als een heleboel atleten die me tijdens het fietsen hadden ingehaald 7,5 km lopen.
Het voelde goed na de eerste ronde vroeg ik me af ,hoeveel ronden moeten we eigenlijk?
Ik vroeg het aan een mede strijder ,twee rondjes maar ja je mag er natuurlijk meer.
O twee maar dat gaf nog meer moraal heel makkelijk liep ik naar de finish 3 min voor Kees kwam ik binnen.
Een pracht van een wedstrijd.
Super georganiseerd en we hebben zoveel geluk gehad met het weer.
Gunter Gies zei nog misschien volgend jaar weer maar dan met zwemmen?
Nee ik denk het niet ik heb genoten vond het fantastisch maar nu staan er weer ultralopen en trails op het programma .
Volgend jaar Ijselmuiden ja die ga ik nog wel doen en zo blijf ik ook zwemmen één keer per week dus zeg nooit nooit.